Legendy Skoków Narciarskich – Stanisław Marusarz

Stanisław Marusarz

fot.  CAF / PAP

Dziś, w naszej serii Legendy Skoków Narciarskich, przyjrzymy się postaci Stanisława Marusarza – polskiego skoczka narciarskiego, czterokrotnego olimpijczyka, kuriera tatrzańskiego i podporucznika AK (pseudonim Dziadek), nazywanego przedwojennym Adamem Małyszem, „tatrzańskim orłem”, „królem nart”, „władcą Krokwi”. To człowiek, który zapisał się na kartach nie tylko historii sportu, ale także historii Polski.

fot. Ilustrowany Kurier Codzienny

Stanisław Marusarz urodził się w Zakopanem 18 czerwca 1913 roku. Miał cztery siostry i brata. Na nartach skakać zaczął w wieku 10 lat. Niedługo po pierwszych wygranych zawodach wziął udział w zawodach juniorów w Zakopanem, zajmując trzecie miejsce za Bronisławem Czechem i Stanisławem Gąsienicą-Sieczką. W marcu tego samego roku, startując w zawodach seniorskich, zajął 6. i 8. lokaty. Tak rozpoczęła się kariera mistrza z Zakopanego.

Najważniejsze osiągnięcia sportowe:

  • czterokrotny olimpijczyk
  • wicemistrz świata w skokach z 1938 roku z Lahti
  • siedmiokrotny uczestnik narciarskich mistrzostw świata
  • piąty zawodnik konkursu skoków i siódmy w kombinacji na igrzyskach w 1936 roku
  • czwarty skoczek mistrzostw świata w 1935 oraz piąty w 1939 roku
  • zdobywca Pucharu Tatr w latach 1948 i 1949
  • zwycięzca memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w 1952 roku
  • pięciokrotny rekordzista Polski w długości skoku
  • dwukrotny rekordzista świata w długości skoku narciarskiego
  • dwudziestojednokrotny mistrz Polski w skokach, zjeździe, kombinacji klasycznej i alpejskiej oraz w sztafetach biegowych 4 razy 10 km i 5 razy 10 km
  • międzynarodowy mistrz Jugosławii, Niemiec, Czechosłowacji i Anglii w konkurencjach narciarskich

Ponadto uzyskał tytuł Najlepszego Sportowca w roku 1938 w Plebiscycie Przeglądu Sportowego i odznakę Zasłużonego Mistrza Sportu 1951. Stanisław Marusarz to również Kawaler Krzyża Wielkiego, Krzyża Komandorskiego i Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski, oraz Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Zmarł na zawał serca 29 października 1993, wygłaszając przemówienie na pogrzebie Wacława Felczaka – swojego dowódcy z czasów okupacji – na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem. Na cmentarzu tym został później pochowany i tam, do dziś, znajduje się jego grób.

Stanisław Marusarz jest autorem książek „Na skoczniach Polski i świata”, „Kartki z pamiętnika” (opracował Zbigniew K. Rogowski, Warszawa 1955) i „Skok, który uratował mi życie” (spisał Zbigniew K. Rogowski, Warszawa 1974). W 2020 nakładem wydawnictwa Marginesy ukazała się książka pióra Dariusza Jaronia „Skoczkowie. Przerwany lot” przedstawiająca losy m.in. właśnie Stanisława Marusarza, a w 2021 roku wydany został film „Marusarz. Tatrzański Orzeł” – o jego historii.

Źródło: wikipedia, film „Marusarz. Tatrzański Orzeł” (2021), informacja własna

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s