ABC skoków narciarskich – mierzenie rekordów skoczni


Dziś w naszym cyklu bierzemy pod lupę pomiar długości skoku narcarskiego. Dowiecie się jak wygląda pomiar oraz kiedy rekord skoczni może być uznany. Zapraszamy!


Pomiar długości skoku
Długość skoku mierzy się od progu obiektu do  do pięty tylnego buta skoczka w chwili zetknięcia się narty na całej długości z zeskokiem. Pomiaru dokonuje się z dokładnością do pół metra. 

Kiedy rekord może być uznany?
1. Kiedy został uzyskany podczas oficjalnych kwalifikacji lub serii konkursowych

2. Rekordy z kwalifikacji mogą być uznane gdy będą ustanowione z tej samej, lub niższej belki startowej, aniżeli ta, z której skakali zawodnicy, którzy nie zakwalifikowali się do konkursu
3. W przypadku lotów narcarskich rekordy są uznawane tylko wówczas, gdy zostaną pobite na oficjalnym treningu, w kwalifikacjach, a także w rundach konkursowych, jednak dotyczy to tylko rywalizacji najwyższej rangi – w PŚ oraz MŚ w Lotach. Przy tym obowiązuje jeszcze jedna zasada: Rekord w lotach narciarskich jest uznany nawet wtedy, jeśli seria zostanie anulowana (np. ze względu na wiatr lub ogólnie niesprzyjające warunki).
4. Rekordowy skok musi być ustany. Do ewentualnego upadku może dojść wyłącznie już poza strefą oceniania wytyczoną specjalną linią na zeskoku.



źródło: informacja własna, FIS

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s